Sumbong
Trish,
actually, di ko na ata dapat ikwento sa iyo to dahil parang nakakapanira at panggagatong ang dating. Nwei, sinulat ko na sya kaya kahit papano nabawasan na ang inis ko. though dat day, yesterday actually, after nun mga actuations nya, di ako naging komportable, nainis ako, malapit na magalit. buti na lang, nakapag pigil pa ako.
actually nothing new, ganun pa rin.
what really made feel not so good eh ung thought na depende sa gagawin ko o desisyon ko ung gagawin nya o desisyon at pag may nabago, kay laki ng kasalanan ko. At sya pa galit na parang ang laki ng kasalanan ko sa kanya.
I hate it.
tapos kanina, i was looking for her wala pa sya... so ok lang.
tapos nadaan ulit ako sa faculty room, sabi nya o, hinahanap mo daw ako, sabi ko masama bang hanapin kita, sabay binalik sa akin ang sagot na, ikaw nga jan ang laging nawawala eh - sagot ko eh talagang ganun eh, - sabi ko na lang sa sarili ko, baket ba ganito tong babaeng toh? sa kanya lang ba iikot mundo ko? sya lang ba dapat isipin ko? parang nung mga panahon na wala sya, pinakealaman ko ba sya?
ang hostile pa ng tingin nya sa akin kanina. kala ko mo naman kung sino. papaandaran daw ba ako ng katarayan nya. San ba galing ang inis nya o galit parang magreact sya ng ganun. ang dali nya makalimot. parang nung friday lang eh nagbonding pa kami. hay naku. amnesia girl ata un . sorry ha?
nakaksama lang ng loob kasi. kagabi, nagtext pa ako sa kanya, tapos, wala man lang reply. ganun pa rin. maalala ka lang pag kailangan ka? tsk.. hayy...
but i know myself better. i am still happy. i am blessed with people who really loves me. She cannot bring me down. I should have learned my lesson by now.
yun lang. salamat for taking time to read my note.

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home